ಅವಳು ಜಾಣೆ ತುಂಟಿ ಕೂಡ
ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟು ಕಿಲಕಿಲ
ಮನವ ಕದ್ದು ಎದೆಯ ಸೇರಿ
ಮುದವ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರತಿ ಸಲ.
ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಅವಳು ಕಂಡು
ಮೆಲ್ಲನುಲಿದು ಹೋದಳು
ಅಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೇನು
ಮನದ ಒಳಗೆ ನಿಂದಳು.
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಗಲು ದಿನವು
ಪ್ರೀತಿ ಅರಳಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ
ಸುತ್ತ ಜನರು ನಕ್ಕರು
ಬೆಳೆದ ನಮ್ಮ ಹುಚ್ಚಿಗೆ.
ಅವಳ ನೆನಪು ನಿತ್ಯ ಬೇಕು
ಮನವು ದೊಡ್ಡ ಮರ್ಕಟ
ದಿನವು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ
ಎದೆಯ ಒಳಗೆ ಸಂಕಟ.
Subscribe to:
Posts (Atom)